miasto.maßa.maszyna

sexistische kackscheisse

2012-01-22T10:08:00.001+01:00

221b baker street

2012-01-18T20:37:00.003+01:00

smętarz w pradze

2012-01-11T21:05:00.002+01:00

Chciałem napisać, że ostatnia powieść Eco mi się nie podobała i dlaczego, ale jak zwykle okazało się, że wszystko już zostało napisane…

2011-12-04T02:38:00.003+01:00

o drugiej w nocy
na mojej ulicy

w jeszczenieotwartej, jeszczenawetnieurządzonej knajpie
płoną świece
przy stolikach siedzą ludzie

a może to dusze?

po której stronie szyby jest świat umarłych?

o drugiej w nocy
na mojej ulicy
któż to wie…

2011-11-20T13:41:00.001+01:00

vinyl fetish

2011-11-18T19:31:00.010+01:00

1. Mam jakieś 4-5 lat. Słucham bajek. Głosy aktorów, podkład muzyczny. Czarny krążek się obraca. Lampa świeci miłym ciepłym światłem. Głęboki, miękki dźwięk z mocnym konturem. Uczę się, co zrobić jak płyta przeskakuje. Jak obsługiwać, żeby nie psuć. Ale też eksperymentuję z różnymi prędkościami obrotu, na zatrzymanej płycie, skreczuję…

2. Jestem nastolatkiem. Odkrywam, że ojcowski adapter ma nie tylko wyjście, ale i wejście - można go użyć jako wzmacniacza. Podłączam Kasprzaka i jest WOW. The Wall przepuszczone przez lampowy wzmacniacz brzmi kompletnie inaczej. Ale to pudełko przecież nadal ma talerz i ramię z igłą. Z rodzicielskiej płytoteki wyrosłem, ale od "turystów" ze wschodu można kupić tanie wydania klasyki rocka. To akurat to, czego właśnie wtedy słucham. Kiedy standardowym nośnikiem są kasety a co bogatsi koledzy zaczynają już męczyć rodziców o wieżę (albo chociaż boom-boxa) z CD, ja kupuję LP - Beatlesów, Led Zepów, moje pierwsze Wish You Were Here…

3. Gramofon obiecuję sobie od dawna, jednak odkładam zakup na bliżej nieokreśloną przyszłość. Ale trudno wytrzymać. Przeglądam oferty na Ebayu, robię rozeznanie. Pewnego dnia pojawiają się dwa Duale, licytuję ten starszy z nich. Idzie powyżej zaplanowanego budżetu. Druga aukcja kończy się nazajutrz, nawet nie licytuję - wygląda na dużo nowszy, na pewno pójdzie dużo drożej. O dziwo, nie ma ofert. Dzwonię do kolesia. Dogadujemy się co do ceny i jest. Jest. Mój!

Żyję i pracuję w cyfrowym świecie. W świecie, w którym większość problemów technicznych rozwiązuje się mówiąc: no to dołóżmy więcej RAM-u, dorzućmy 2x tyle serwerów do klastra. W takim świecie analogowość staje się dość oczywistym fetyszem. Fakt, że krążek się kręci, igła ryje winyl na którym fizycznie w postaci wybrzuszeń rowka są zapisane fale dźwiękowe - widać gołym okiem, gdzie muzyka jest gęsta! - bebechowatość tego procesu, konieczność zmagania się z ograniczeniami materiałów, brudem, uszkodzeniami, fizycznymi zjawiskami takimi jak np. skating. Czysta, analogowa, suwakowo-logarytmiczna inżynieria. Z czasów kiedy słowo "inżynier" brzmiało romantycznie, pachniało ujarzmianiem sił natury, zawracaniem biegu rzek, wytyczaniem szlaków w nieznane…

I ta świadomość, że każde przesłuchanie płyty nieodwracalnie ją niszczy…

No i piękno maszyny. Ramię ułożyskowane w dwóch płaszczyznach. Wyważone. Pokrętła do regulacji. Wajchy. Dźwignie. Kręci się, kręci…

Hipnotyzuje…

Gramofon to jedna z najpiękniejszych maszyn stworzonych przez człowieka. Zaraz po parowozie.

Słucham Wish You Were Here z tej samej płyty, z której słyszałem to pierwszy raz, będąc gówniarzem. Igła jedzie po tym samym rowku w tym samym kawałku tworzywa. Który to już raz? Nie policzę, ale słyszę. Wtedy była nowa. Teraz trzeszczy, szumi. Ja też już trzeszczę tu i ówdzie. Trzeszczymy tak sobie razem.

iPolak

2011-11-17T16:01:00.010+01:00

MSZ RP postanowiło być na czasie i wydało appkę na ajfona z informacjami przydatnymi dla obywatela za granicą. Idea bardzo sympatyczna, niestety wykonanie zdradza, że autorzy implementacji stawiają dopiero pierwsze kroki w tej dziedzinie.

W aplikacjach ale także mobilnych serwisach WWW liczy się przede wszystkim wygoda użytkowania. Usability, głupcze!

Na klawiaturze ekranowej komórki nigdy nie będzie się pisało tak szybko jak na zwykłej. Im mniej pisania tym lepiej. Im mniej klików tym lepiej.

iPolak powitał mnie standardowym pytaniem, czy może używać serwisów lokacyjnych. Pozwoliłem mu.

Domyślnym modułem na start jest wybór kraju.

Zaraz zaraz, czy ja przypadkiem przed chwilą nie byłem o coś pytany? Aaa, tak! o serwisy lokalizacyjne.

Oczywiście dostaję listę krajów posortowaną alfabetycznie. Logiczne. Przecież prawdopodobieństwo, ze chcę znaleźć informacje o Afganistanie, Albanii, Algierii, Andorze, Angoli, Antigui i Barbudzie, Arabii Saudyjskiej, Argentynie i Armenii jest dokładnie takie samo, jak każdego innego kraju. Not.

Zaraz zaraz, czy ja nie byłem przypadkiem przed chwilą o coś… Lokalizacja, głupcze!

Po co aplikacja każe mi wybierać z alfabetycznej listy kraj, jeśli wie w jakim kraju jestem? Czy to taka filozofia wybrać go automatycznie? Czy to takie trudne przerzucić na początek listy na przykład:
- najpierw kraj w którym właśnie jestem,
- potem kraje w których polonia jest najliczniejsza,
- a jeszcze potem np. bezpośrednich sąsiadów kraju w którym jestem?

OK. Nie chce mi się przewijać aż do Niemiec. Jest wyszukiwarka. Wklepuję n, i, e i… nic się nie dzieje. Każda znana mi appka już w momencie wprowadzenia pierwszej litery przefiltrowałaby kraje po pierwszej literze. W tym momencie Niemcy miałbym już w polu widzenia a po drugiej literce jako pierwszą pozycję na liście. Ale nie tutaj - iPolak szuka dopiero kiedy wcisnę "Szukaj".

Wchodzę w Niemcy.

Przechodzę na mapę.

Dostaję mapkę wycentrowaną na… Polsce. No tak, to przecież oczywiste. Jestem w Niemczech (appka o tym wie! pozwoliłem!), na sąsiedniej zakładce wybrałem Niemcy ale na pewno interesuje mnie mapa Polski.

To samo na zakładce "Ostrzeżenia". Informacje widoczne dotyczą Maroka, Tajlandii, Nigerii, Trynidadu i Tobago oraz Kenii. I nawet nie ma co się źlić, że nie są przefiltrowane na kraj w którym jestem i który wybrałem wcześniej, bo w ogóle nie ma opcji filtrowania ich. Żeby sprawdzić, czy nie pojawiło się jakieś ostrzeżenie dotyczące kraju w którym jestem, muszę przelecieć wzrokiem całą listę kompletnie niepotrzebnych mi informacji.

Gdybym płacił w Polsce podatki, zapytałbym ile z kieszeni podatnika dostała za tą niedoróbkę firma iServices.pl, ale z wiadomych względów musicie zapytać sami.

2011-11-02T18:23:00.004+01:00

W ramach postanowień przednoworocznych skasowałem konto na Blipie i G+, a listę znajomych na Fejsie okroiłem do osób znanych face2face (z bardzo nielicznymi wyjątkami).

Just FYI.

Nothing personal.

berek

2011-10-31T12:56:00.005+01:00

Z wystawy Obok. Polska - Niemcy. Tysiąc lat historii w sztuce zdjęto film Berek Artura Żmijewskiego. Pomijam całą kwestię politpoprawności i jej granic, zwłaszcza w Niemczech. Moją uwagę zwrócił inny ciekawy kontekst.

Jak czytamy w GW:

Na krótkim filmie Żmijewskiego z 1999 r. w dość ciemnym zamkniętym pomieszczeniu znajduje się grupa nagich ludzi. Jest im zimno, zaczynają się rozgrzewać, biegać, być może za sugestią artysty, a być może spontanicznie reagując na sytuację upokorzenia. Zaczynają bawić się w berka. Chęć odegnania strasznej atmosfery cały czas przeplata się z zażenowaniem, wstydem. Jest w tej grupie dziewczyna, która nie potrafi się bawić, wejść w to, co robi grupa, kręci się po piwnicy z twarzą zasłoniętą rękami.

Film został nagrany w dwóch miejscach - autentycznej komorze jednego z byłych obozów nazistowskich i w zwykłej piwnicy.

Niedaleko Martin-Gropius-Bau, gdzie pokazywana jest wystawa, znajduje się pomnik pomordowanych Żydów Europy. Bardzo często widuję ludzi przysiadających na jego betonowych sarkofagach, jedzących, całujących się, robiących sobie z roześmianą miną zdjęcia na tle kolejnej turystycznej atrakcji, dzieci biegające po i pomiędzy prostopadłościanami… Berek.

Może dlatego Berek Żmijewskiego w tym sąsiedztwie gryzł bardziej niż gdzie indziej?

Fotki: kradzione z sieci

2011-10-26T22:52:00.005+02:00

Parę(naście?) lat temu był taki film Pamiętniki Bridget Jones. W jednej ze scen pojawił się tam Salman Rushdi tylko po to, żeby skonfrontowana z nim główna bohaterka zapytała go o drogę do toalety. I wtedy to było nawet zabawne.

W Północy w Paryżu Allen wziął w obroty… kogóż to on nie wziął.

Mój Boże, ileż to ciekawych scenek z udziałem Hemingwaya i Picassa, albo Dalego, Man Raya i Bunuela, można by wymyśleć. Ile zabawnych kwestii w ich usta włożyć. Ile pikantnych sytuacji zaaranżować. A tu co? Ano nic. Olbrzymie, przepastne, wiejące sztampą na kilometr, z wielkiej litery pisane Nic.

To naprawdę smutne, jak wielu ludzi, o których można by mówić godzinami, musiał Allen wcisnąć do filmu tylko po to, żeby łopatologicznie do bólu wcisnąć widzowi pointę rodem z Coelho.

To był jeden z najsmutniejszych filmów jakie widziałem w tym roku.

2011-10-06T08:13:00.000+02:00

2011-09-22T10:43:00.005+02:00

Jeśli wierzyć snom, studia były najbardziej traumatycznym (pun intended) okresem mojego życia. Dzisiaj jednak, w drodze wyjątku, nie śniło mi się kolokwium o którym zapomniałem, zaliczenie z laborek na które nie chodziłem itp. Tym razem bohaterem były znane chyba wszystkim studentom przepały z szukaniem/załatwianiem lokum. Sen był długi i większości już nie pamiętam. Ale doskonale zapamiętałem moment pomiędzy uświadomieniem sobie "to tylko sen" a obudzeniem się i pytanie:

No dobra, ale to gdzie ja właściwie w tym Wrocławiu mieszkam?

Po szybkim sfalsyfikowaniu jakichś czterech potencjalnych adresów otworzyłem oczy i z ulgą obudziłem się z Berlinie.

obróbka skrawaniem

2011-09-02T14:12:00.001+02:00

muzyka klasyczna

r.i.p. al

2011-08-05T21:53:00.003+02:00

Internetsy zetknęły nas raz. Dawno temu. Na czacie organizowanym przez jakiś Onet pytałem go jak ocenia Jakuba Szelę. "Kontrowersyjna postać, nie da się ocenić jednoznacznie" - odpowiedział. Kiedy przypomnę sobie moje ówczesne poglądy na ten temat i dzisiejsze, przefiltrowane przez bodajże 10 lat życia i lektur (choćby projekt R.U.T.A się w tym momencie kłania), to trochę się czerwienię.

Mało który z polskich polityków mógł tak jak on powiedzieć (nie wiem, czy to powiedział, ale mógłby) "mój elektorat to ja". Nienawidziłem i nienawidzę wszystkiego, co reprezentowała sobą jego partia - kolesiostwa, warcholstwa, chamskiego seksizmu. Ale nigdy nie widziałem w tym ani cienia hipokryzji. Był chamem w najgłębszym tego słowa znaczeniu - człowiekiem wychowanym w trudnych warunkach, bez kapitału kulturowego. Był prostakiem, bo proste życie go ukształtowało. I nigdy nie udawał kogokolwiek innego. Nawet kiedy grał politycznie, była to gra na jego poziomie - prostacka i w swoim prostactwie uczciwa. Mogłem gardzić jego poglądami ale nigdy nie miałem wątpliwości, że on naprawdę właśnie tak uważa, tak myśli, tak widzi i rozumie otaczającą go rzeczywistość. I że gdzieś pod moim bokiem istnieją inni ludzie tak samo jak on ukształtowani i myślący, i z ich istnieniem muszę się po prostu pogodzić, choćby niewiadomo jak nie pasowali do mojej wizji świata.

I pozostał do końca synem swojej klasy społecznej, choć pieniądze zapewne pozwalały mu na inne, bardziej "honorowe" rozwiązanie. Natura i życie nie dały mu umiejętności grania kogoś innego, więc tak jak pokolenia chłopskich synów przed nim, w momencie kiedy życie go przerosło, Andrzej Lepper po prostu się powiesił.

Niech spoczywa w pokoju.

poprawiamy wo

2011-08-05T09:52:00.004+02:00

Kolega miskidomleka poprawił parę błędów w artykule WO o mp3 a ja się czepnę felietonu o AVUS-ie.

Wymyślili oni, że można by zbudować specjalną trasę wyścigową, która na co dzień zarabiałaby na swoje utrzymanie jako płatna wylotówka z Berlina na południowy zachód, do miejscowości Grunewald - popularnego miejsca weekendowych wypadów, przez które okresowo zatykały się istniejące drogi.

To nie tak. Grunewald to mniej więcej dzielnica Berlina w której AVUS się zaczyna. A wylotówką jest na Wannsee i Poczdam. AVUS odciąża stary trakt poczdamski zaczynający się na Poczdamskim Placu w miejscu dawnej Bramy Poczdamskiej (i dalej przez Schöneberg, Steglitz, Unter den Eichen, Potsdamer Straße/Chaussee, Königsstraße - częściowo to moja ulubiona trasa rowerowa do Poczdamu lub w okolice), czyli komunikację między dwoma najważniejszymi miastami Brandenburgii a nie jakiś kompletnie marginalny ruch do grunewaldzkiego lasu.

2011-07-31T18:43:00.003+02:00

Jedziemy dalej, czy zjazd do bazy?

Zjeżdżamy.

nie płakałem po pikselu

2011-07-29T13:41:00.006+02:00

Tydzień temu mrw odtrąbił śmierć dyskietki, czy też fizycznego nośnika danych w ogóle. Tymczasem równie niepostrzeżenie odchodzi inny wielki symbol pierwszej ery komputerowej - piksel. Tak jak dyskietka, piksel umiera na raty.

Pierwszy raz umarł wraz z upowszechnieniem się ekranów LCD i pojawieniem wygładzania czcionek wykorzystującego ułożenie elementów RGB na matrycy. Trick polega na tym, że dzięki manipulacji kolorem pikseli można dla pewnych figur graficznych osiągnąć poziomą rozdzielczość optyczną wyższą niż gęstość pikseli - po prostu da się zapalić 2/3 albo 1/3 piksela. W ten sposób np. odstęp pomiędzy dwiema literami może być mniejszy niż 1px albo się po prostu nie pokrywać 1:1 z mapą fizycznych pikseli na monitorze.

Druga śmierć piksela następuje właśnie teraz. Wyświetlacze iPhone'ów i niektórych innych smartfonów mają już taką rozdzielczość, że pojedynczych pikseli nie da się dostrzec gołym okiem (z rozsądnej odległości). Na dobrych monitorach komputerowych sprawa coraz częściej ma się podobnie. Być może niedługo piksel potanieje na tyle, że zapomnimy czym i po co był antyaliasing? Kiedy pojedynczy piksel przestanie być widoczny gołym okiem okna i teksty wyświetlane przez nasze komputery odzyskają analogową ciągłość.

Ja, jako typo-freak, nie płakałem po pikselu tak jak po czcionkach monotype. Niech spoczywają w pokoju w zakamarkach cybernostalgii. Odejdą w niepamięć razem z naszym pokoleniem.

2011-07-08T12:11:00.000+02:00

2011-06-26T12:10:00.001+02:00

Woltersdorf to najmniejsza miejscowość w Niemczech posiadająca własne tramwaje.

2011-06-24T12:08:00.000+02:00

mistrz parkowania

2011-06-23T12:07:00.000+02:00

synagoga, po raz ostatni z okna starego biura

2011-06-17T12:06:00.000+02:00

Charlottenburg

tu!

2011-06-13T12:05:00.001+02:00

pociągiem przez ziemie wyzyskane

2011-06-10T12:01:00.000+02:00

polska naszość narodowa

2011-06-07T11:39:00.003+02:00

CMOS poruszył ostatnio sprawę tzw. "polskiej mniejszości narodowej" w Niemczech. Najpierw trochę się zmartwiłem, że podebrał mi temat na który sam chciałem napisać. Ale okazało się, że nie odniósł się do sprawy IMHO najważniejszej i fundamentalnej, więc mogę swoje trzy grosze dorzucić.

Otóż cała ta dyskusja jest o tyle dęta, że w Niemczech od 1945 roku nie ma żadnej polskiej mniejszości narodowej. Samo to pojęcie jest nierozerwalnie związane z historią i powstaniem państw narodowych. Kiedy po I wojnie światowej uznano, że będzie lepiej jak Czesi, Niemcy, Polacy, Węgrzy i inne narody dostaną swoje państwa i w nich będą się sami rządzić, to oczywiście powstał problem granic. W wielonarodowych cesarstwach nacje się mieszały geograficznie. Nie dało się pokroić europejskiego tortu tak, by na danym obszarze mieszkali tylko Polacy, tylko Niemcy, tylko Czesi i tak dalej. I stąd wzięły się mniejszości narodowe - ludzie, których nagle, odgórnie przyłączono razem z terytorium do państwa przyznanego innej niż ich własna narodowości.

Mniejszością narodową nie zostaje się przekraczając granicę. Zostajesz nią, kiedy granica przekracza Ciebie!

Oczywiście w przedwojennych Niemczech istniała polska mniejszość narodowa (tak jak w Polsce mniejszość niemiecka). To byli ludzie, którzy uważali się za Polaków i w 1918 roku albo później (w wyniku plebiscytów czy rozstrzygnięć ostatniego Powstania Śląskiego) zostali po tamtej* stronie granicy. Chronieniu praw takich właśnie mniejszości służą konwencje gwarantujące prawo do szkolnictwa w języku narodowym, pisowni nazwisk, nazw miejscowości itp. Takie prawa przysługują dzisiaj Niemcom na Opolszczyźnie i Serbom na Łużycach. Natomiast nie przysługują tym wszystkim, którzy z takich czy innych przyczyn postanawiają emigrować.

W Niemczech nie ma polskiej mniejszości narodowej, bo obecne granice Niemiec nie obejmują żadnych terenów na których mieszkałyby grupy Polaków-autochtonów. Za polską mniejszość narodową mogłyby się uważać osoby, których korzenie w Niemczech sięgają co najmniej 1939, a jeszcze lepiej 1918 roku. Takich ludzi jest pomijalnie mało. Cała reszta przyjechała tu po 1945 roku z różnych powodów, najczęściej ekonomicznych, spora część prawo do wyjazdu motywując poczuciem niemieckiej identyfikacji narodowej i dokumentując niemieckim pochodzeniem.

Sprawa "polskiej mniejszości narodowej" to po prostu z jednej strony wytrych dla roszczeniowych postaw (o tym pisze CMOS) z drugiej narzędzie do prymitywnych gierek politycznych niedouczonej polskiej prawicy.

Wbrew temu co twierdzą prawacy, sytuacja nie jest symetryczna. W Polsce jest niemiecka mniejszość narodowa ale w Niemczech polskiej nie ma. Mamy mniejszości na Litwie, Białorusi, Ukrainie, Rosji (także Czechach i Słowacji) - ich praw pilnujmy. Niemcy będą polskie pretensje tak jak dotąd konsekwentnie spuszczać na /dev/null bo są one po prostu z brudnego palucha wyssane a ich wysuwanie świadczy tylko i wyłącznie źle o inteligencji i edukacji wysuwających.

__
* - z mojego punktu widzenia oczywiście "po tej" ;-)

2011-06-04T19:54:00.001+02:00

requiem aeternam

2011-06-03T00:38:00.007+02:00

Słuchanie muzyki to ciężka robota. Chce się więcej i więcej, mocniej i lepiej a z drugiej strony im więcej człowiek słyszał, tym mniej go rusza. Więc po jakimś czasie przychodzi blaza. Czasami okres zblazowania jest tak długi, że człowiek traci nadzieję i kwaśnieje. Ale potem zdarza się, że przychodzi takie bum, że…

Właśnie jestem na etapie osłuchiwania Requiem Mozarta w wykonaniu MusicAeterna i The New Siberian Singers pod Currentzisem. Kawałek ograny do bólu, znam z płyt jego 18 różnych nagrań. Nuda. Ziew. Blaza. I przyszedł taki Theodor Currentzis i sprawił, że mam ochotę te wszystkie płyty wywalić do śmieci. I czuję się jakbym słuchał tego utworu po raz pierwszy. Like a virgin.

Niezłe nam to nowe pokolenie HIP-owców wyrasta. Idą piękne czasy dla muzyki. Na pohybel dziadkom, ramolom i skwaszeńcom spod znaku "wszystko już było" i "nie będzie nowej Marii Callas". Nic jeszcze, kurwa, nie było. Wszystko trzeba nagrać od nowa. Wszystko czeka na nowe odczytanie i zrozumienie. Odkładamy Gardinerów i Herreweghów tam gdzie kiedyś odłożyliśmy Karajanów i jedziemy dalej z permanentną rewolucją! Naprzód, prawnuki Harnoncourta, na barykady!

2011-06-01T02:38:00.002+02:00

2011-05-29T02:37:00.001+02:00

syndikat 44

2011-05-28T02:36:00.002+02:00

2011-05-25T02:35:00.001+02:00

2011-05-22T02:33:00.002+02:00

2011-05-17T02:32:00.001+02:00

here comes the sun king

2011-05-14T02:31:00.001+02:00

2011-05-13T02:29:00.000+02:00

RTFM

2011-05-08T02:28:00.000+02:00

2011-05-07T02:24:00.000+02:00

2011-05-01T02:22:00.003+02:00

2011-04-30T02:18:00.002+02:00

2011-04-26T02:17:00.001+02:00

2011-04-25T13:41:00.002+02:00

strzeż się tych miejsc

kolory Berlina

2011-04-24T13:31:00.001+02:00

bartender, what is wrong with me?

Hartmuth

Mur Berliński to była taka propagandowa zabawka, prawdziwa granica niemiecko-niemiecka była tu

bardziej dojcz niż w Deutsch to już się chyba nie da

das wandern ist des müllers lust

linia 1952. anschluß to niby tylko połączenie, ale "anschluß 1938" do Lüchow? wtf? komuś urwało od samniewiemczego

home, sweet home. więcej was Atatürk nie miał?

2011-04-23T13:24:00.002+02:00

little Kielce in Niedersachsen

dalej rower już nie niesie

stężenie sielanki przekroczyło wartości bezpieczne dla zdrowia psychicznego

atompanik - nein, danke

Agnes wohnt hier nicht mehr

traktorami drogi grodzi, owce na manowce wodzi

Ostatnie zdjęcie zrobiłem w takim miejscu, gdzie zasięg miał już tylko GPS (nie było nawet żadnej sieci komórkowej).

2011-04-22T13:20:00.000+02:00

o rowerze co jeździł koleją

pełna sielanka - poldery

po przekroczeniu Elby krajobraz staje się już odrobinę holenderski

2011-04-21T13:14:00.002+02:00

widoki z biura - Museumsinsel

widoki z biura - Berliner Dom

widoki z biura - #więcejróżukurwa!

2011-04-20T13:10:00.002+02:00

różowo mi

mokre sny architektów lat 70-tych

2011-04-16T01:16:00.000+02:00

milestone

bida z nendzą

2011-04-14T01:13:00.002+02:00

2011-04-13T23:40:00.003+02:00

Zauważył, że rozmównicę wypełnia subtelna, cicha melodia. Słychać ją było przez cały czas. Ta sama, co na pokładzie helikoptera - Dies irae, dies illa - śpiewał posępnie chór. - Solvet saeclum in favilla, teste David cum Sybilla. - Requiem Verdiego - uświadomił sobie.
Philip K. Dick, Ubik

Dies irae z Requiem Verdiego jako "subtelna, cicha melodia"? #rzeco?

iPhone, muzyka i dwa komputery

2011-04-12T11:33:00.002+02:00

Jakiś czas temu pisałem o problemie z zarządzaniem muzyką na ajfonie z dwóch różnych komputerów. Przy manualnym zarządzaniu muzyką na iPodach nie było z tym problemu, iPhone nie pozwala na to w ogóle. Okazuje się, że jest pewien sposób.

iPhone pozwala na synchronizację z biblioteką iTunes o konkretnym ID. To ID jest generowane losowo podczas zakładania biblioteki i znajduje się w pliku iTunes music library.xml. Nie wiem, czy wystarczy podmienić samo ID, czy cały plik. Ja podmieniłem po prostu cały folder iTunes. Dzięki temu mogę z obu komputerów zarządzać nie tylko muzyką ale także ajfonowymi applikacjami.

Oczywiście ta metoda nie pozwoli na wgranie sobie muzyki u znajomego (można nosić przy sobie ten plik, albo nawet całą bibliotekę iT ale powiedzmy, że to już rozwiązanie dla frustratów), ale rozwiązuje problem osób, które tak jak ja muszą często korzystać z więcej niż jednego komputera (np. stacjonarnego i laptopa albo domowego i firmowego) i na każdym z nich "rządzą się do woli" tym co znajduje się w iTunes.

2011-04-10T00:59:00.005+02:00

Wannsee

from Russia with love

Potsdam

no, I will not fix your computer

2011-04-08T00:57:00.000+02:00

der Fernsehturm hat Ohren

jak to się robi w Niemczech: atompanik

2011-04-07T12:58:00.005+02:00

W roli głównej Thorsten Schmitz z Süddeutsche Zeitung.

Najpierw odrobina apokaliptycznej poezji:

Pobojowisko przypomina zgliszcza po wybuchu w elektrowni jądrowej w Czarnobylu albo w Fukushimie. Przed oczami rozpościera się straszliwa apokalipsa - kłębowisko stalowych prętów, roztrzaskanych betonowych bloków i kikuty ścian o grubości trzech metrów. Tak wyglądają pozostałości po elektrowni jądrowej zbudowanej w Arneburg niedaleko Stendal, 120 kilometrów od Berlina.

Co się stało z elektrownią? Ani chybi wyleciała w powietrze, albo co jeszcze gorszego, skoro taka apokalipsa. O dziwo, to tylko… rozbiórka.

Rozbiórka powłoki ochronnej rdzenia reaktora zajęła siedmioosobowej brygadzie aż trzy lata. Ściany o trzymetrowej grubości musieli ciąć specjalną piłą diamentową. - Tymczasem w Fukushimie zewnętrzna obudowa reaktora wyleciała w powietrze w ciągu sekundy.

Porównywanie jabłek z gruszkami.

Atomowe gruzy leżące u naszych nóg symbolizują zmierzch energetyki jądrowej.

Atomowe gruzy - pewnie pręty uranowe, napromieniowany beton? No niestety, nic z tego. Elektrownia nigdy nie została uruchomiona, nie przywieziono do niej paliwa, więc nic nawet nie miało szansy zostać napromieniowane. Ale jak to brzmi: ATOMOWE GRUZY!

Tymczasem wystarczy, żeby stopił się rdzeń reaktora, a całe zabezpieczenie diabli biorą! - opowiada robotnik.

Chyba jednak w odwrotnej kolejności. Robotnik rozbiórkowy w roli eksperta od energetyki jądrowej - wisienka na torcie.

Malte Fröhlich jest wściekły na kanclerz Angelę Merkel. - Przecież jest fizykiem z wykształcenia i świetnie zdaje sobie sprawę, że człowiek nie jest w stanie kontrolować energii jądrowej - argumentuje.

Kim jest Malte Frölich, oprócz tego że aktywistą antyatomowym, niestety się nie dowiemy. Za to…

W Stendal każdy zna rodzinę Fröhlichów - syna budującego place zabaw dla dzieci i matkę organizującą kursy korespondencyjne na temat ziołolecznictwa i weekendowe kursy technik relaksacyjnych. Na stronie internetowej zatytułowanej "Zielarka ze Starej Marchii" pani Ingrid Fröhlich-Groddeck napisała, że: "Śmierć czyha w jelitach".

Haha, altmed detected!

Obecnie w miasteczku zrodziła się nowa inicjatywa obywatelska na wieść o pogłoskach, że koncern RWE interesuje się kupnem terenu po burzonej elektrowni i chce na jej miejscu zbudować elektrownię opalaną węglem kamiennym.

Skumbrie w tomacie. Chcieliście prądu…

Cały artykuł tu.

2011-04-07T00:56:00.000+02:00

2011-04-05T00:54:00.000+02:00

powrót do przeszłości - kwiecień miesiącem bez iMaca

2011-04-03T00:49:00.003+02:00

2011-04-02T00:43:00.002+02:00

polski Berlin

2011-03-31T09:50:00.004+02:00

Moc, po prostu moc :-)

Co prawda jest kilka błędów, niezręczności czy niekonsekwencji ale niektóre nazwy są przezabawne (Ruhleben - Spokożycie).

Więcej info tu.

Plan jest do wzięcia za free w Klubie Polskich Nieudaczników i bibliotece Instytutu Polskiego.

Oczywiście odezwały się tez sieriozne głosy dętego sprzeciwu. Nic smutniejszego nad oczy tych, którzy nie zrozumieli dowcipu.

od handlu z Polakami uchowaj nas…

2011-03-30T14:21:00.004+02:00

Taki mały suplemencik do notki Eliego.

Kupiłem książkę na Allegro. Płacę przez "Płać z Allegro". Natychmiast po zapłaceniu dostaję maila o treści "Sprzedający X otrzymał Twoją wpłatę". Sprzedawca też taki otrzymał. Czyli już wie, że zapłaciłem. Czyli może wysłać książkę. Nie. Wróć. Taaakiego. Przecież trzeba poczekać aż kasiora dojdzie. Info, że doszła i że książka wysłana dostaję dopiero po dwóch dniach. No bo jakby nie doszła? Jakby wysłał książkę a cenne osiem peelenów się gdzieś zawieruszyło w tych całych internetsach? No to co by było? Bida panie by była, ot co.

W cywilizowanym kraju kupiłem komórkę wartą trochę więcej niż 8 PLN podając sprzedawcy po prostu mój nr konta. Ściągnie sobie. Ufam mu, że tyle ile trzeba*. A on mi - telefon dostałem ponad 2 tygodnie temu, jest w pełni funkcjonalny i go używam, kasy jeszcze nie ściągnął. W końcu mogę go jeszcze odesłać, więc po co sobie utrudniać życie przelewaniem pieniędzy w tę i we wtę. W Polsce tak się nie da, bo jak tylko odwrócisz głowę to kasjerka w Biedronce Cię orżnie na marchewce. Srsly.
__
* - A jak nie, to że się wyjaśni.

smętarz dla zwierzaków

2011-03-30T11:10:00.004+02:00

Państwo Zofia i Zygmunt Potomscy kupili w 1974 r. z Państwowego Zasobu Ziemi we wsi Rusko pod Darłowem (Zachodniopomorskie) działkę zakwalifikowaną jako budowlaną. Był tam cmentarz, ale w 1970 r. go zlikwidowano i wykreślono z rejestru cmentarzy.

Zanim państwo Potomscy zaczęli stawiać dom, okazało się, że już nigdy go nie postawią. Nie będą też mogli ze swojej działki korzystać w żaden inny sposób, bo w 1987 r. wojewódzki konserwator zabytków z Koszalina wpisał ją na listę zabytków jako stary żydowski cmentarz.

Potomscy odwołać się nie mogli, bo nie mieli prawa do odwołania. A nawet gdyby mieli, to niewiele by to dało, bo na działce rzeczywiście był stary żydowski cmentarz - zresztą dobrze zachowany.
Strasburg: Mieli działkę, mają cmentarz, muszą dostać odszkodowanie

Dwie narracje. Wg jednej kupili działkę z pozwoleniem na budowanie, ktoś stwierdził, że nie bo… i budować nie mogą. Wg drugiej - no litości, kawałek ziemi na którym stoją macewy kupować z przeznaczeniem na budowanie domu? (smętarz! smętarz! dla zwierzaków albo indiański, Kinga nie czytali, horrorów nie oglądali? aaa!) Prawo boskie vs. ludzkie, przepis vs. zdrowy rozsądek, Antygona we wsi Rusko.

Z balkonu mam widok na cmentarz. Na 90% powierzchni nie ma już nagrobków, tylko nieznaczne nierówności terenu. Tym niemniej ostatnie groby są z lat osiemdziesiątych. Przez dziurę w płocie ludzie chodzą na ten park-cmentarz wyprowadzać psy na spacer.

Nie jestem jakiś zabobonny, ale nie wiem co trzeba mieć w głowie, żeby 2x dziennie prowadzać psa srać na groby.

android srandroid

2011-03-29T14:21:00.002+02:00

Życie lubi być ironiczne - tak się złożyło, że niecałe dwa tygodnie po kupnie ajfona muszę się zawodowo (pecunia - wiadomo) zajmować m.in. Androidem.

santo satano

2011-03-27T03:03:00.001+02:00

Taki kościółek pod wezwaniem św. Satana mają w Hannoverze. No i co się potem dziwić, że się szatanistyczna muzyka w takim miejscu lęgnie?

Apage! Apage! Apage!

koss porta pro

2011-03-25T19:27:00.005+01:00

Najbardziej kultowy model słuchawek obchodzi dzisiaj swoje dwudzieste piąte urodziny. Ćwierć wieku bez wyraźnych zmian w designie (coś ponad rok temu zmieniono kabel na bardziej miękki a wtyczkę z łamanej na taką małą jak w iGadżetach). Ja w ciągu ostatnich pięciu lat zajeździłem chyba ze cztery egzemplarze (głównie przez te kable).

Ciekawe, czy uda się przetrwać bez większych zmian następne dwadzieścia pięć lat. Pewnie nie. Niedługo zapewne przesiądziemy się całkowicie na urządzenia bezprzewodowe. Bez kabla PortaPro nadal pozostaną sobą, ale co będzie potem? Czy za kolejne ćwierć wieku będziemy jeszcze potrzebowali jakichkolwiek zewnętrznych urządzeń, żeby słuchać muzyki?

Także mniej więcej od dwudziestu pięciu lat straszy się nas ubytkami słuchu. Już moje pokolenie "dzięki" walkmanom miało wyrosnąć głuche. Tym czasem, jak się okazuje dorośli Amerykanie słyszą dziś lepiej niż ich rówieśnicy pół wieku temu.

A zatem miłego słuchania!

ajfon srajfon

2011-03-21T14:03:00.005+01:00

Po latach bohaterskiego oporu przed smartfonizacją złamałem się i wymieniłem ponad pięcioletnią Nokię 1110 (to nie żart) na wiadomo co. Po jakimś tygodniu użytkowania mogę już stwierdzić jakie są, z mojego punktu widzenia, wady tego urządzenia. Nie jakieś dotyki śmierci, którymi najbardziej podniecają się gimbusy co to ajfona miały w łapach w Media Markcie, ale rzeczy realnie uciążliwe w codziennym użytkowaniu - moim użytkowaniu. Te rzeczy są dwie.

Pierwsza to umiejscowienie gniazdka słuchawek na górnej krawędzi urządzenia. To gniazdo powinno być na tej krawędzi, która w trakcie trzymania w ręku jest najbliżej ciała. Czyli dolnej. Tak jak np. w iPodach Nano. Gniazdko na górnej krawędzi powoduje powstawanie wrednej pętli z kabla słuchawkowego co w warunkach zbiorkomowych może się skończyć nawet wyrwaniem telefonu z ręki. A kiedy starym zwyczajem przeciągnę sobie kabel pod bluzą, to użytkowanie aplikacji bez odłączania słuchawek robi się dość niewygodne.

Druga - "przypięcie" telefonu do jednego komputera. Rozumiem, że ma to sens w przypadku applikacji - upraszcza zarządzanie nimi. Ale w przypadku muzyki to kompletny fail. Będąc w pracy nie mogę skasować sobie czegoś z playlisty, zmienić kolejności, zbudować nowej czy załadować nowej muzyki. Nie mogę nawet zmienić sortowania widoku ani szerokości kolumn! (w domu mam przecież inną rozdzielczość monitora) Dobrze, że chociaż można zarządzać listami z poziomu samego ajfona, ale nie jest to najwygodniejszy sposób. Przy czym praca to pestka w porównaniu z perspektywą np. urlopu na który nie będę przecież zabierał iMaca. #ludziektórzyużywajątylkojednegokomputera :-/

Przy okazji kamyczek do ogródka Agory - aplikacje Gazeta.pl i Wyborcza.pl nie wczytują kontentu kiedy mam dostępną tylko sieć Edge (np. jadąc U-Bahnem) co jest o tyle głupie, że oba serwisy bez problemu ładują się w tym samym czasie w przeglądarce.

Poza tym bez zastrzeżeń. Selling pointem była dla mnie możliwość korzystania z map Google w trakcie wycieczki rowerowej, ale parę innych appsów też szybko znalazło swoje zastosowanie. Rozczarował tylko last.fm - spodziewałem się możliwości (choćby opcjonalnej) skroblowania muzyki bezpośrednio z telefonu, ale nic z tego. Jest tylko lastowe radio, potrzebne mi jak rybie rower.

Zgodnie z zasadą "najlepszy aparat to ten, który masz przy sobie" zamierzam znów robić więcej zdjęć na blogaska (zaniedbałem ten zwyczaj głównie z uwagi na wielkość i ciężar fotoaparatu). Stay in touch!

2011-03-17T10:58:00.003+01:00

W Niemczech antyatomowy marsz zgromadził 60 tys. ludzi. "Fukushima może zdarzyć się wszędzie" - głosiły niesione przez demonstrantów plakaty.
Atom - nie, dziękuję

Aua.

one of us

2011-03-14T14:39:00.000+01:00

2011-01-26T16:46:00.000+01:00

Tempelhof

2011-01-09T18:29:00.000+01:00

Tempelhof nocą

musztarda po obiedzie

2011-01-01T17:49:00.002+01:00

… czyli choinka po świętach. Za to z przytupem - od Svarovskiego.

Tytułowa musztarda odnosi się oczywiście do daty tej notki, nie samej choinki - ta stoi chyba od miesiąca, ale jakoś wcześniej nie po drodze mi było przez Hauptbahnhof.

2011-01-01T17:29:00.000+01:00

polskim dzieciom ubywa słuchu

2010-12-12T17:55:00.005+01:00

Kup, nim inni zauważą.

Dzieci nie mam to chociaż sobie wezmę. Tak z pół kilo. Na oko.

die harzreise

2010-12-06T14:28:00.001+01:00

Viele Steine, müde Beine, Aussicht keine, Heinrich Heine

myszołów

2010-11-30T12:29:00.005+01:00

Jak ustalili komentatorzy kwik i eptesicus (dankeschön), ptaszysko sprzed dwóch notek to myszołów - buteo buteo. Dzisiaj pojawił się jeszcze jeden - ciemniej ubarwiony i chyba nieco mniejszy. Niestety (jak widać powyżej) siedział pod światło. Za to… za chwilę przyleciał ten poprzedni i poleciały gdzieś razem. Na zdjęcia nie było czasu - albo lornetka albo aparat - wybrałem lornetkę. Tak czy owak - obstawiam parkę a to oznacza, że sprawa wygląda na rozwojową.

2010-11-22T18:44:00.005+01:00

"Jako nowa głowa rodziny w czerwcu 1941 roku zmusił siostrę, by spakowała swoje rzeczy i za pieniądze z tajnej ojcowskiej skrytki kupił bilety do Budapesztu. Nie zobaczył już nigdy żadnego ze swoich szkolnych kolegów, wszyscy zostali wysłani do komór gazowych", czytam. Słowo 'pieniądze' jest podkreślone. Po najechaniu myszą ukazuje się popup reklamowy: "Kredyt dla Firm w Pekao z indywidualnie ustalanym limitem zadłużenia. Wygodny sposób spłaty."

W końcu nie śmierdzą, nie?

src

jaszczomp

2010-11-11T13:20:00.003+01:00

Jakieś drapieżne ptaszysko nawiedziło dzisiaj park za oknem. Z lektury wiki najbardziej pasuje mi błotniak zbożowy, ale nie jestem przekonany. Czy leci z nami ornitolog?

u1

2010-10-18T12:09:00.000+02:00

pocket rocket master blaster

2010-09-20T19:29:00.002+02:00

Nie, nie żartuję. Na pompce od roweru naprawdę jest napisane POCKET ROCKET Master Blaster!

Of disaster, natürlich.

grzybobranie

2010-09-19T23:34:00.004+02:00

Grzybobranie poczynione oczywiście w okolicach Berlina, w tajnym miejscu którego nie zdradzę ;-)

tempelhof

2010-09-12T21:24:00.001+02:00

Niedziela na byłym lotnisku Tempelhof

morze

2010-09-07T15:46:00.003+02:00

Coraz bardziej zazdroszczę ludziom mieszkającym w miastach leżących nad morzem. Morze to taka fajna sytuacja graniczna - miasto dochodzi do jakiejś linii i musi się skończyć. Bez przedmieść, bez płynnego przechodzenia w wieś. Nie ma bata, nie ma przeproś. Mury berlińskie można obalać, jeziora obchodzić wkoło, rzeki spinać mostami. Tu nic z tego. Ciach.

Można chodzić nad morze dla cielesnych uciech, ale to spłycanie sprawy. Nad morze idzie się także kiedy jest zimno, wieje i pada. Idzie się na molo albo najbardziej wysunięty cypel. Dlatego, bo dalej nie można. Po prostu.

Punkt, z którego już nie da się pójść dalej - najbardziej oczywiste z miejsc, do których można iść.

Może by tak się przeprowadzić... albo chociaż skoczyć w jesienny weekend na Kap Arkona.

cute berlin

2010-08-26T10:40:00.003+02:00

Tilt-shiftowane fotografie są urocze, ale tilt-shiftowana impresja wideo to już czyste cuteness:

Little Big Berlin from pilpop on Vimeo.

2010-08-25T09:57:00.006+02:00

Za najlepszy dowód tego, że Polska wciąż jest kulturalną prowincją od dawna uważam spinki medialne towarzyszące przyjazdom nad Wisłę jakichkolwiek topowych (czasami już tylko w cudzysłowie) muzyków. Nagle dowiaduję się, że wszyscy Polacy są (i zawsze byli!) fanami U2, AC/DC, Stinga, Rollingstonsów, Radiohead czy innej Madonny. Okazuje się, że wszyscyśmy z nich, że to głos naszego pokolenia, dziennikarze przypominają historię zespołu, płyty, hity, wałkują temat "dupa Angusa Younga a sprawa polska" a felietoniści licytują się na zżyciawzięte (własnego natürlich) anegdoty.

Jednak wszystkich przebiła Gazeta Wyborcza z okazji koncertu (bajdełejem, będącego po prostu częścią kampanii reklamowej pewnego banku) Berliner Philharmoniker, honorując ich otworzeniem na swojej witrynie w dziale "Kultura" osobnej rubryki "Filharmonicy" (bo jak nie napiszemy że berlińscy, to nie będzie wyglądało na reklamę; not). Od koncertu minęło już jedenaście m-cy, ostatni news pochodzi z listopada ubiegłego roku, ale rubryka nadal dzielnie wisi na stronie wyborcza.pl.

Jak mówicie, dotrwa do rocznicy koncertu?

PS Nie mogę się już doczekać medialnej sraczki z okazji przyszłorocznego łódzkiego spektaklu "The Wall" a mój kieszonkowy nonkonformista cieszy się na okoliczność, że obejrzy to sobie w berlińskiej O2 Arena bez tej całej otoczki "pokoleniowej spinki".

wtf?

2010-08-16T16:42:00.002+02:00

- Obelisk symbolizuje naród i tych wszystkich poległych, którzy służyli wiernie ojczyźnie. Dla wielu była to pielgrzymka, dla wielu była to misja. Ale wszyscy byli na służbie, byli wierni ojczyźnie i narodowi - wyjaśnia rzeźbiarz Maksymilian Biskupski.

- Dłonie wznoszą się w kierunku nieba w symbolu wierności, przysięgi, w symbolu solidarności i w symbolu honorów, jakie oddają sobie żołnierze Tego, który nas wyróżnia pośród armii świata - dodaje Biskupski.
"Obrońcy krzyża" pokazali projekt pomnika: ręce wychodzące z ziemi

#rzeco?

Jacy żołnierze? Że niby Chrystusa? Salutują po polsku, dwoma palcami? #rzeco?

Ja się w dogmatach toruńskokatolickich orientuję słabo, ale wydawało mi się, że coś tam jednak wiem. Jednak w tym momencie to kompletnie urwało mi od narracji. Varelse, po prostu varelse.

nadszedł czas napierdalania

2010-08-12T10:39:00.004+02:00

Znający mnie z różnych forów dyskusyjnych wiedzą, że dość często wpasowuję się w jeden z forumowych archetypów znanych jako grammar nazi.

Można się zżymać na takie podejście, tłumaczyć, że nie warto walczyć, że sieciowy śmietnik sieciowym śmietnikiem, forum Onetu sobie, literatura sobie, jedno z drugim nie interferuje, istnieją sobie równolegle, klasizmy rozmaite je skutecznie separują. Że te wszystkie "żydą", "ludzią" i "dziewczynką" istnieją tylko w mrocznych slamsach języka polskiego i nie idą do góry. Otóż, kurwa, nie!

Czytam sobie "Desperado" - autobiograficzny wywiad-rzekę z Tomaszem Stańką, wydany na grubym papierze, w ślicznych twardych okładkach przez - uwaga! uwaga! - Wydawnictwo Literackie (sic!), a tam na stronie 175 trafiam na takiego kwiatka:

Basiści nie lubili Edwarda, bo ciężko im się z nim grało, zwalniał tępa.

Wydawnictwo, żeszkurwajapierdolę, Literackie...

AAAAAAAAARRRRRRRRRGGGGGGGGGHHHHHHHHH!!!1jedenjedenraz

widziałem

2010-08-10T13:50:00.003+02:00

przypakowanego bysia który wysiadł z beemki
w bieluśkich najkach
bieluśkich szelestach
i równie bieluśkiej obcisłej koszulce bez rękawów
z zajmującym całe plecy cytatem
ze Skowytu Ginsberga

what has been seen can't be unseen

2010-08-09T13:21:00.003+02:00

"Przez 11 lat grał w barwach Danii" pisze Katarzyna Klukowska w Dużym Formacie Gazety Wyborczej o Arkadiuszu Onyszko.

Pani Katarzyno Klukowska, Arkadiusz Onyszko rozegrał w życiu dwa mecze w barwach Polski. W barwach Danii ani jednego.

Za każdym razem jak czytam coś takiego w dumnym spadkobiercy Magazynu Gazety Wyborczej, to zastanawiam się, czy wyzywanie ludzi nie wydających przysłowiowych dwóch zyka na prasę papierową od "portaltardów" przez niektórych dziennikarzy GW to jeszcze tylko bucerka, czy już żal.pl.

samotny biały żagiel

2010-08-03T21:33:00.000+02:00

pełnia

2010-08-03T21:20:00.001+02:00

Łysy mi świeci na balkon

berlin biennale

2010-08-03T21:03:00.002+02:00

szmaty

2010-08-02T22:50:00.004+02:00

spekulieren auf eigene gefahr

2010-08-02T22:11:00.000+02:00

Spekulacja na własną odpowiedzialność

dżizas i inni

2010-08-02T22:06:00.001+02:00

le pc est mort

2010-08-02T14:41:00.005+02:00

Mój pierwszy komputer PC miał procesor 286, koprocesor matematyczny, dwa pięciocalowe dyski twarde po 10MB każdy, dwie stacje dyskietek (trzy- i pięciocalową) oraz 3MB pamięci RAM, co podówczas było wielkością sporą i nie zawsze goszczącą nawet w obudowach najnowszych kompów z prockami 386SX. 1MB tejże pamięci siedział wlutowany w płytę główną, a pozostałe 2 znajdowały się na karcie wkładanej w slot ISA. Tak, tak! Do tego była jeszcze karta graficzna EGA i kolorowy monitor. Cóż z tego, że kolorów było raptem 16...

Z biegiem lat maszyna starym pececiarskim zwyczajem ewoluowała. Jak każdy prawdziwy kloniarz wymieniałem stopniowo a to płytę główną, a to proca, a to czasami, z konieczności, obudowę. Pierwszą z nich, jako dość niemobilną i coraz mniej przystającą gabarytami do ciągle zmniejszających się bebechów, pozostawiłem w domu udając się na studia do miasta Breslau. Następna wymiana okazała się być ostatnia - blaszane pudło pamiętające jeszcze błękitną dwójkę na ósmym piętrze wittigowskiego Hadesu (T-15) wywaliłem na śmietnik przedwczoraj. Płytę główną z procesorem, jako ostatnie części domowego peceta, wyślę szczęśliwemu nabywcy jutro. I tym samym ostatecznie i definitywnie przerwane zostanie pececiarsko-kloniarskie kontinuum ciągnące się jeszcze od owego 286. Koniec. Finito.

Mało we mnie z geeka, ale jednak około 20 lat wspólnej historii to nie w kij dmuchał. Coś się skończyło.

Coś się zaczęło w zasadzie trzy lata temu, kiedy na sugestie Trzyemskiej, że przydałby się nowy laptop, powiedziałem z chytrym uśmieszkiem "to może chcesz Maca?" Plan był przebiegły, bo po pierwsze to nie ja robiłem za królika doświadczalnego zmagającego się na co dzień z nowym sysopem, po drugie - zanim sam musiałem zamoczyć stopę, już wiedziałem w jakie mielizny można wdepnąć na etapie switcherstwa. No i wreszcie, zgodnie z przewidywaniami, kiedy sam podniosłem na domowym forum kwestię "w sumie to mi też przydałby się Mac", zostało to potraktowane jako oczywista oczywistość a nie kolejny przejaw chłopackiego gadżeciarstwa.

W ten sposób w domu pojawił się Mini - od początku pomyślany jako komputerek na okres switcherstwa. Przez jakiś czas używałem obu komputerów (peceta via Remote Desktop), stopniowo migrując wszystkie robione rzeczy na Maca by w momencie kiedy pecet po raz kolejny doznał awarii odkryć, że w zasadzie używam go już tylko jako serwera drukowania. Miniak posłużył mi o pół roku dłużej niż planowałem, ale szczęśliwie zbiegło się to z czasem, jakiego Apple potrzebowało na uporanie się z żółkniejącymi ekranami nowej serii iMaców i w ten sposób na moim biurku pojawił się 27-calowy behemot z procem i7 a pecet, bezużyteczny od czasu kupna nowej drukarki z WLAN, został w kawałkach wystawiony na Ebayu. Przedwczoraj z uczuciem ulgi pozbyłem się też całej pececiarskiej rupieciarni - kabelków, starych kart grafiki, taśm do dysków, śrubek, jumperków, wiatraczków, past na proca, radiatorków i przejściówek. A tą notką oficjalnie zamykam okres pecetowo-macowego switcherstwa.

Umarł PC, niech żyje Mac.

ojczyzna syntakczyzna

2010-07-29T11:17:00.003+02:00

PiS-owi nie tyle zresztą chodzi o sam pomnik, ile o to, by o niego walczyć. A ofiarom katastrofy się przecież należy oddać cześć.
Seweryn Blumsztajn, Ratusz: nie ma zgody na pomnik Lecha Kaczyńskiego

"Ofiarom katastrofy przecież należy oddać cześć"

albo

"Ofiarom katastrofy się przecież należy cześć"

Należy (zrobić) coś. Albo: coś się (komuś) należy.

"Się przecież należy oddać"? Po jakiemu to jest?

Przedwojenne antysemickie powiedzenie kazało osobę zbyt poprawnie mówiącą po polsku podejrzewać o żydowskie pochodzenie. Jak widać, dzisiaj to chyba już nieaktualne i to niekoniecznie dlatego, że pod względem językowym wszyscyśmy z Tuwima...

jajako stranger

2010-07-16T12:04:00.006+02:00

Rzadko zaglądam na psychiatryk24, nurzanie się w otchłaniach internetu sprawia mi przyjemność jeśli w grę wchodzą jakieś odjechane teorie spiskowe ale już niekoniecznie szajby polityczne (akurat na p24 często ostatnio obie łączy wspólny mianownik "Smoleńsk", ale to inna bajka). Jednak zachęcony przez koleżankę przeczytałem ostatnio relację z wyborów prezydenckich w Berlinie autorstwa Joanny Mieszko-Wiórkiewicz i ubawiłem się setnie. No bo jak tu się nie ubawić, kiedy ktoś nie znając kompletnie geografii miasta snuje "analizy polityczne" na podstawie stereotypów i powierzchownych obserwacji.

Mówiąc krótko, dla pani JMW polonia berlińska jest podzielona wzdłuż i wszerz. A jedną z linii podziału jest Mur. Tak, Mur. Tenże. Mur, owszem, dzieli rodowitych berlińczyków, mam jednak wrażenie, że jeszcze bardziej dzieli umysły polskich komentatorów. Ale skupmy się na faktach...

Fakty są zaś takie: W Berlinie zorganizowano dwa punkty wyborcze. Jeden - w budynku dawnej Misji Wojskowej PRL w Berlinie Zachodnim, pełniącym obecnie funkcję siedziby ambasady RP. Na uboczu, w pięknej, bogatej, willowej dzielnicy Berlina Zachodniego. Jeśli chodzi o komunikację miejską to dojechać można tam tylko autobusem. Drugi punkt wyborczy zorganizowano w siedzibie Instytutu Polskiego, paręset metrów od Katedry Berlińskiej, Wyspy Muzeów, alei Unter den Linden i stacji S-Bahnu Hackescher Markt. Bardziej w centrum już się nie da. Wygodniejszy dojazd też trudno zapewnić.

I owszem, wybór pomiędzy tymi dwoma punktami głosowania nieco podzielił berlińską polonię. Pomijając tych, którym do ambasady na Dahlem było po prostu bliżej, pozostali dzielili się mniej więcej na tych, którzy siłą inercji i tradycji jak zwykle zadzwonili i zarejestrowali się w ambasadzie i tych, którzy doczytali w sieci, że są dwa punkty i wybrali ten bliższy sobie. Dla mnie i dla wielu młodych polskich berlińczyków bliższy był ten przy Hackesher Markt. Po prostu to jest centrum miasta, tu jest najłatwiej dojechać nie tylko z Berlina Wschodniego, ale i z wielu dzielnic "zachodnich", jak z Kreuzbergu czy mojego Neukölln. Centrum Ost-Berlina w tym miejscu wrzynało się głęboko w Westberlin, będąc przezeń praktycznie z trzech stron okrążone. Ale to dla pani Mieszko-Wiórkiewicz zbyt skomplikowane niuanse. Dla niej to, że w ambasadzie Kaczyński przegrał stosunkiem 1:2 a w Instytucie aż 1:4 jest dowodem na "czerwoność" Berlina Wschodniego, w tym wschodnioberlińskiej (sic!) polonii.

W ogóle o ile można rysować jakąś mapę sympatii politycznych rodowitych berlińczyków i będzie się ona pokrywała z charakterem poszczególnych dzielnic (ale już niekoniecznie z przebiegiem Muru - Prenzlauerberg czy Mitte to dzielnice obecnie w bardzo małym stopniu zasiedlone przez ludzi mieszkających tu przed 1990), to stosowanie podziału Ost-West do wyborów mieszkających tu Polaków jest kuriozum, które mogło się zrodzić tylko w głowie kogoś kompletnie oderwanego od realiów. Praktycznie wszyscy berlińscy Polacy to ludzie, którzy przyjechali albo do Berlina Zachodniego, albo do już zjednoczonego. Dlaczego ci z nich, którzy po 1990 roku z powodów finansowych lub innych osiedlili się we wschodniej części (np. na Prenzlauerbergu albo Friedrichshein) mieliby być bardziej "czerwoni" od tych nadal mieszkających na Spandau? Czy komunizm wysysa się z wodą z dedeerowskich instalacji, czy też z widokami socrealistycznej zabudowy Karl-Marx-Allee (czy mieszkańcy warszawskiego MDM głosują na SLD?). No bo skąd pomysł, że w ambasadzie głosował West-Berlin a w Instytucie Ost-Berlin, to już wiem - z kompletnej nieznajomości miasta rekompensowanej tanim stereotypem.

Papier, jak wiadomo, zniesie wiele. A psychiatryk24 jeszcze więcej. Pleć, pleciugo, byle długo.

PS. Ta część, w której pani JMW opisuje swoje przygody z dostaniem się do komisji wyborczej, jest akurat warta uwagi. Ale to zupełnie inna para kaloszy.

chleb i myszy

2010-07-15T15:49:00.003+02:00

W 1995 roku, kiedy w wyborach startował Aleksander Kwaśniewski, na liście jego potencjalnych konkurentów pojawiło się nazwisko Brzezińskiego. Dlaczego wtedy odmówił?

- Myślę, że przez minutę się nad tym zastanawiał. Ale Mark, jego syn, sprowadził go na ziemię, mówiąc: "Tato, przecież ty nie wiesz nawet, ile w Polsce kosztuje mleko".
Brzeziński? Co za dziwaczne nazwisko

Hmmm. Tak szczerze, to nie mam zielonego pojęcia ile kosztuje mleko nie tylko w Polsce ale i w Niemczech. Zgaduję, że coś pomiędzy 50 centów a jednym ojrosem. Ale zgaduję, nie wiem. Bez jaj, takie rzeczy wiedzą to chyba ludzie z lower class?

Ale, co by nie gadać, chwyt nośny retorycznie.

A może wy wiecie ile kosztuje mleko? Albo chleb?

2010-06-29T23:10:00.004+02:00

Na wiecu we Wrocławiu Jarosław Kaczyński zapewniał, że zrobi wszystko, by program budowy silnego i zjednoczonego narodu był programem polskiej władzy. - Żadnego sześć zero z Hiszpanią, to Polska ma zwyciężać! - zakończył kandydata PiS na prezydenta swoje wystąpienie.
gazeta.pl

Ja tam 6:0 z Hiszpanią biorę od ręki i z podziękowaniem. A panu JK życzę zwycięstwa 30 do 70.

2010-06-18T21:48:00.004+02:00

Ja wiem, że naśmiewanie się z portaloidów jest vo duyen, bo co może być głupszego, ale z drugiej strony - sam PAP donosi:

Per-Erik Jonsson po wielu dniach analiz odkrył, że podstawowy ton wuwuzeli tzw. Bess (Bb) posiada częstotliwość 233 hertzów, a wyższe tony są jego multiplikacją.

Mówiąc wprost - technik szwedzkiego radia odkrył co to są alikwoty. Jakieś dwa i pół kafla lat po Pitagorasie. I zajęło mu to zaledwie "wiele dni". A PAP o tym donosi.

Gdzie można się wypisać z tej planety i tego gatunku?

2010-06-17T14:50:00.002+02:00

[Somalijscy] piraci sądzeni w Rotterdamie w najgorszym razie zostaną skazani na pięć lat w wygodnym holenderskim więzieniu, gdzie każdy dostanie prywatną celę z telewizorem, toaletą i prysznicem. Co więcej, kiedy wyjdą na wolność, będą mogli złożyć wniosek o stały pobyt w Holandii.

(...)

Kiedy pierwszy raz rozmawiałem z moim klientem, powiedział, że tu jest jak w raju – przyznał adwokat Willem-Jan Ausma (...) – Po raz pierwszy w życiu nie czuje się zagrożony. On nigdy wcześniej nie był w tak nowoczesnym miejscu, nie korzystał z nowoczesnej toalety i nowoczesnego prysznica.

Ta historia pozwala zrozumieć, dlaczego Zachód ma tak wielkie trudności ze skutecznym powstrzymywaniem somalijskich piratów.
The Daily Telegraph

Jak w tym brodatym dowcipie co pointa brzmiała "wypowiedzieć wojnę Ameryce i się poddać".

2010-05-30T02:14:00.001+02:00